Auteur: Suzanna

Altijd weer zo’n heerlijke, spannende en bijzondere periode. De weken van repeteren, oefenen, zoeken, lachen, zwoegen en nog één keer proberen, komen samen in die ene week waarin alles écht tot leven komt: montagetijd! Dit is alweer de zesde keer dat ik dit verrukkelijke (en eerlijk is eerlijk: soms ook behoorlijk vermoeiende 😉) proces mag meemaken. En deze keer doe ik dat als juf Evi. Mocht er ooit een moment komen waarop er geen plek meer voor mij is in het theater — wat er gelukkig voorlopig nog niet naar uitziet — dan weet ik het wel: dan word ik juf. Juf van een kindercast. En wat voor één! Zestien super getalenteerde lieve sprankelende kinderen. Stuk voor stuk bijzonder en uniek. En juf van hén zijn? Dat is genieten. ❤️ Deze week zetten we de allerlaatste puntjes op de i. Nog één keer alles samenbrengen, finetunen en vooral heel veel genieten van wat er met elkaar is ontstaan. En dan… ✨ Ik verklap natuurlijk nog niet te veel. Maar geloof me: niet alleen de voorstelling wordt magisch. Ook de band die deze groep met elkaar heeft opgebouwd, is heel bijzonder. Ik kan niet wachten tot al die sprankels, energie en magie straks niet alleen voor ons, maar ook voor jullie voelbaar zijn vanuit de zaal. Zie ik je binnenkort in het theater?

Een terugblik op Scrooge waar ik samen met Streekharmonie Concordia het prachtige lied Dat zegt het hart, mocht zingen:

De eerste voorstellingen van Dreamskutsje zitten erop. Ik geniet er enorm van om in de huid te mogen kruipen van Femke. Een stoere jonge vrouw die veel heeft meegemaakt en ervan droomt om de eerste vrouwelijke skutsjeskipper te worden. Na de repetitieperiode is het elke keer weer spannend om met elkaar de voorstelling aan het publiek te tonen. En die is zeer lovend! “Verrast, verwonderd en ontroerd” zijn veel gehoorde reacties. Heerlijk dat we nog even aan het roer mogen staan van Dreamskutsje en dat we de rijke geschiedenis van de SKS nog voor uitverkochte zalen mogen spelen!

Precies tien jaar terug in 2015 mocht ik als vijftienjarige de rol Ariel spelen in Meermin van Muzt in Sneek onder leiding van Irene Martin. Zo van genoten. Afgelopen zondag kwam ik de instrumentale versie tegen van Mooier dan in mijn mooiste droom en in een snelle spontane take opgenomen. Foto’s door Erik Bierenbroodspot.

Vandaag speelden we ons allerlaatste Een nacht in de Efteling. In een volle Stadsschouwburg in Utrecht was Roodkap voor de laatste keer haar JE kwijt, stopte de heks voor de laatste keer een vader in de pot, zagen we voor het laatst de schattige Anton Pieck tot leven komen en jaagde Knoet voor het laatst op mijn zusje Sophie en mij. Wat was dit een enorm feest! Ik heb genoten van alle momenten met deze verrukkelijke cast en de fantastische, lieve, hardwerkende en onmisbare crew. Hier een paar laatste foto’s van dit Efteling/Pretpakhuisavontuur gemaakt door Monique Hoffmann. Enne nog 2 nachtjes slapen en dan mag ik weer iets ontzettend leuks vertellen….

Na vier verrukkelijke repetitieweken in de studio in Hilversum, is het montagetijd! Een spannende week waarin alles op z’n plek valt en de puntjes op de i worden gezet. We hadden al gerepeteerd met het geweldige decor, maar in de montage komt het licht erbij, het theatergeluid en komt de voorstelling echt tot leven. De montage van Een nacht in de Efteling is in het Fulcotheater in IJsselstein. Ons “huis” voor een week. Samen met de fantastische cast en crew uren op het toneel, finetunen, samen eten, wachten, lachen, bijschaven, laat naar huis (met dank aan mijn theaterpapa Patrick Martens die me altijd voor de deur afzet!) en na een “slaaplekkernachtkusberichtje” aan het thuisfront, doodmoe en met gesloten oogjes “Een nacht in de bims” doorbrengen. Nog eventjes en dan is de allereerste try-out. Spannend maar ik heb er zoveel vertrouwen in! Het is namelijk echt een mega leuke voorstelling. Ben zo benieuwd hoe jullie het gaan vinden ( kijk snel op: Nacht in de Efteling – Jon van Eerd voor een theater bij jou in de buurt!)

Vorige week stuurde ik dit als appje naar mijn moeder (die zo van de liedjes van Stef Bos houdt) maar misschien is er nog iemand die dit net even kan gebruiken…

Soms wordt er aan mij gevraagd; wat doe je als je geen voorstellingen speelt? Het liefst zou ik natuurlijk voor mijn werk continu “op de planken” staan. Vorig jaar lukte dat goed door een gaaf zomerproject De ontdekking van de centrale markthal van De Erfgoedparade geregisseerd door Erris van Ginkel. Dit jaar werk ik in de tussenliggende maanden in een kledingwinkel. Want ik hou ook erg van mode! Prima gelukt dus. Maar eerlijk is eerlijk, het niet hebben van zekerheid van een baan, is soms best stressvol. Je moet natuurlijk ook gewoon je huur kunnen betalen. Maar als ik dan in een appje dit soort berichtjes krijg, word ik zo gelukkig. Gewoon nu al Uitverkocht, een voorstelling in 2025! Dit vak: oké, het is soms wat onzeker, maar absoluut fantastisch!

Mijn allereerste musical zag ik in De Efteling. Het was de Sound of music. Als klein meisje was ik totaal betoverd. De Efteling daarnaast vaak bezocht, als kind en als volwassene. Altijd vol plezier, spanning en verwondering. Hoe ontzettend leuk is het dan om te mogen meespelen in een komedie van Jon van Eerd in de bijzondere wereld van de Efteling. De perfecte mix: Een nacht in de Efteling. Ik weet het zeker, ik heb een droombaan! Koop snel je kaartjes want ze vliegen de deur uit!!